camelus
camelus, a camel
cămēlus, i, m. (fem., Plin. 8, 18, 26, § 67; 11, 37, 62, § 164; Ap. Met. 7, 14, 4; Vulg. Gen. 32, 15; Paul. Nol. Ep. 29, 2),
- = κάμηλος, a camel, with either one or two humps, Plin. 11, 37, 62, § 164; Varr. L. L. 5, § 100 Müll., Cic. N. D. 2, 47, 122; Liv. 37, 40, 12; Hor. Ep. 2, 1, 195; Tac. A. 15, 12; cf. camela.
camēlus, ī, m. u. f. (κάμηλος, ὁ u. ἡ), das Kamel, ein- u. zweihöckerig, Varr. LL., Cic. u.a.: c. Arabiae, das eig. K., Plin.: c. Bactriae, Dromedar, Plin.: dass. c. dromas, Dromedar, Curt.: Plur., cameli (camelli), quos dromadas appellant od. vocitant, Liv. u. Vopisc. – ➳ fem. zB. Plin. 8, 67; 11, 164. Apul. met. 7, 14. Vulg. genes. 32, 15. Paul. Nol. ep. 29, 2. – camellus geschr. bei Pompon. com. 112. Vopisc. Aur. 28, 3 P. Edict. Diocl. 11, 6 (wo sagma camelli). Itala (Weing.) Ezech. 25, 5 u.a. (s. Rönsch Itala p. 460).
gelida constrictum morte camellum [sic ] / perdebat gippum
[Henricus I ] exterarum terrarum miracula inhiabat, leones, leopardos, lynces, ~os, quorum fetus Anglia est inops
per capistra jugales equos et ~os cum sarcinis offerebant
mira camelorum lex: si prebenda vel uni / desit, jejunat anxia tota cohors
hic ~us, A.a schamelle
pro expensis virorum qui adduxerunt ~um ad dominum regem
~us vel dromeda,olfend
colant enim culicem / et camelum glutiunt
camellum, funem nauticum
squinantum, palea ~orum
cămēlus, (12) ī, m. (κάμηλος), chameau : Cic. Nat. 2, 123 ; Liv. 37, 40, 12 || fém., Plin. 8, 67 ; 11, 164 ; P. Nol. Ep. 29, 2.
Chable.
Facilius est Camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum cœlorum.De rudenti, non de animali dictum volunt, ad tollendam sermonis absurditatem. Græcum
Nullus præsumeret in totum illum terminum intrare vel pascere, neque tentorium pecorum figere : quod si aliter fecissent, haberent inibi habitantes potestatem occidendi vaccas, porcos, Camelos sine ulla dubitatione et sine ullo pleyto regali.Ne putem hic de camelis proprie dictis agi vetat Hispania, in qua nulli sunt : crediderim ergo potius intelligendas esse capras, quæ vox satis congruit cum Gallica,
Chamois, Rupicapra.
Carnerus, ut legitur apud Moret. in Antiq. Navar. pag. 302. ab Hispan.
Carnero, aries.
camēlus ī, m
- , κάμηλος, a camel, C., H., L.