mundivagus
mundĭvăgus, a, um, adj. [mundusvagus],
- wandering in the world, Inscr. Grut. p. 1174; Epigr. 8, 13.
mundivagus, a, um (mundus u. vagor), in der Welt (überall) umherirrend, de Rossi Inscr. Christ. Vol. II. p. 111, 69, 11.
~us
mundĭvăgus, a, um (mundus 2, vagus), qui erre dans le monde : ICUR 1, 3906, 11.