About Report a problem

Menu

mundificativus

mundificativus [ML] 1 that cleanses or purges, mundificative; b (w. obj. gen.). c (as sb. n.) a cleansing or detersive medicine, a mundificative. aquam ‥ ~am ab omnibus inquinamentis Gir. GE I 5 p. 17; allumen de Maroc est pulvis subrufus, acetositatem parvam in se continens. est autem ~e et depurative nature M. Scot Lumen 256; infirmi sunt ‥ potibus et medicinis diureticis, apertivis, et ~is [Trevisa: medicines þat ‥ clensiþ] resolvendi et assuefaciendi Bart. Angl. VII 54 p. 339; projiciunt spiritus ~os in ea, et sic albificant illa, et rubificant Bacon Tert. sup. 88; divertantur cum clisteri ~o Gad. 10. 1.  b sirupus ‥ ~us sanguinis Gilb. II 105v. 1.  c si volumus facere ~um, ponatur mel vel serum Gad. 6v. 2. 2 that cleans off, removes, or eliminates (in quot., w. obj. gen.). humor igitur colericus naturalis non excedens terminos nature est aliorum humorum subtiliativus ‥ fecis et putredinis ~us [Trevisa: [clensiþ] Bart. Angl. IV 10 p. 98.

Saved

Recent