mundicors
mundĭ-cors, dis, adj. [1. mundus-cor],
- clean-hearted (eccl. Lat.): beati mundicordes, Aug. Serm. 53 de Verb. Evang.
mundicors, cordis (1. mundus u. cor), reines Herzens, Itala Matth. 5, 8 b. Augustin. serm. 53, 6.
nec ‥ se ipse quisquam ~dem et immunem esse peccati absque temeritate pronuntiat
quia ~des, teste Scriptura, videbunt Deum
beati vero ~des sunt, quorum mentes premissarum beatitudinum exercitia illustrant, et earum munditia directionem cordis ad Deum gubernat
sapientiam illam ‥ querite que sursum est, non que super terram ‥– . hanc autem soli ~des adipisci queunt(
~des vero et perfecte purgati ipsam lucem veritatis in se conspiciunt, quod immundi facere nequeunt
mundĭcors, dis (mundus, cor), dont le cœur est pur : Aug. Serm. 53, 6.