About
Menu

munditia

munditia, cleanliness, neatness, elegance, fineness

mundĭtĭa, ae, and mundĭtĭes, ēi, f. [1. mundus], cleanness, cleanliness (class.; cf.: ornatus, cultus).
  • I Lit.: munditia illecebra animo est amantium, Plaut. Men. 2, 3, 4 (354): munditias facere, to clean the house, Cato R. R. 39, 2: munditias volo fieri; ecferte huc scopas, etc., Plaut. Stich. 2, 2, 22 (346): alia jam munditiarum facies est, Front. Aq. 88.—
    • B Transf., in gen., cleanliness, neatness, elegance, fineness, niceness, in furniture, dress, etc.: in munditiis aetatulam agere, Plaut. Ps. 1, 2, 40 (171): munditiis munditiam antideo, id. Cas. 2, 3, 9 (225): munditia non odiosa neque exquisita nimis, Cic. Off. 1, 36, 130: hominis, id. Fam. 10, 20, 2: cui flavam religas comam, Simplex munditiis, Hor. C. 1, 5, 5: munditiis capimur, Ov. A. A. 3, 133: urbanae, Sall. J. 63, 3: per cultum et munditias, Tac. A. 3, 30: multa munditia indutus et amictus, Gell. 2, 5, 2. —
  • II Trop., of speech, neatness, terseness, elegance, Cic. Or. 23, 79: verborum, Gell. 1, 23, 1: venustas et mundities orationis, id. 10, 3, 4; Quint. 8, 3, 87.

Saved

Recent