mundule Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 mundŭlē, adv., v. mundulus fin. mundulē, Adv. (mundulus), sauber, zierlich, Acc. tr. 602. Apul. met. 2, 7. mundulē, dim. de munde, proprement : Acc. Tr. 602 ; Apul. M. 2, 7.