munia
munia, duties, functions, official duties
mūnĭa (archaic form moenia: moenia praeter aedificia significant etiam et munia, hoc est officia, Paul. ex Fest. p. 151 Müll.), ōrum (class. only in the form munia, nom. and acc.), n. [Sanscr. root mū, bind; that to which one is bound; cf. Gr. ἀμύνω; also moenia, murus, munus, immunis, etc.],
- duties, functions, esp. official or professional duties (class.; syn.: officia, munera): munia candidatorum, Cic. Mur. 35, 73: qui suis cervicibus tanta munia atque rem publicam sustinent, id. Sest. 66, 138: cuncti omnium ordinum extrema munia sequi, Sall. Fragm. ap. Non. 137, 12: belli pacisque munia facere, Liv. 1, 42: senatūs, magistratuum, legum in se trahere, Tac. A. 1, 2; cf.: munia consulatūs obire, id. ib. 2, 26: munia ducis implere, id. H. 1, 62: vitae servare munia, Hor. Ep. 2, 2, 131. —Post-class. forms, gen.: OB HAEC INSIGNIA GENERA MVNIORVM, Inscr. Spon. Miscell. Antiq. p. 36 (A. D. 394), but gen. muniūm, Tert. Cor. Mil. 11.—Dat. munibus, Claud. Laud. Stil. 3, 76: muniis, Amm.31, 2, 20; Serv. Verg. A. 12, 559; Cod. Just. 8, 10, 8 al.
mūnia, ium, n. (munis, e; archaist. moenia, s. Paul. ex Fest. 151, 6), die Leistungen, die jmdm. obliegen, die Pflichten, Geschäfte, das Tagewerk, sua tolerare moenia, seinen Pflichten genügen, Plaut.: candidatorum, Cic.: munia belli pacisque facere, Liv.: munia consulatus obire, Tac.: munia vitae servare, Hor. – ➳ Genet. munium, Tert. de coron. mil. 11; ungew. muniorum, Corp. inscr. Lat. 6, 1793: Dat. munibus, archaist. moenibus, Claud. laud. Stil. 3, 76, später muniis, Amm. 31, 2, 20. Serv. Verg. Aen. 12, 559. Salv. de gub. dei 5, 8, 43. Cod. Iust. 8, 10, 8 u.a.: munis, Corp. inscr. Lat. 6, 1725.
qui ~ia atque orgia sibi commissa non enervavit sed viriliter complevit
~ia,þenunge, hæse
offyce , officium, ~ium
~ia, officia militiae
is aliquantis diebus sedulo militie ~ia exsecutus est
nec vero minor erat regi animus ad adeunda que sibi competebant ~ia
adherere potentibus, se rei publice ~iis immiscere
municipium, i. oppidum, unde municipales, i. custodes oppidi, i.castelens , quasi capientes ~ia
hic omne sceleris oletum abicit / et sordes lambit has quas princeps vomuit; / pro tali studio crismati debuit, / pro tali munio mitrari meruit
lauta supernarum qui confert munia rerum
illa nihilominus post debitas horas in ecclesia sola relicta, solita persolvebat ~ia
inmortale laudis sacrificium Deo omnipotenti persolvere, ceteraque supplicationum ~ia horis canonicis reddere
munia solvimus et tibi psallimus Omnipotenti
quin sacrum sancti viri visitando sarcophagum, voti sui ~ia predevota persolveret
omnia membra mihi plasmavit corporis auctor / nec tamen ex isdem membrorum munia sumpsi
nil puerile gerens, facundae munia linguae / aspirante Deo gestis explebat apertis
~ia vocis precelsa Conditoris reminiscimur proprii ab ore Tonantis
nec absurde forsan dicatur ~io concupiscentie digna appeti debere. cujus ad officium sine dubio pertinet, cura alendi corporis, ut dum ratio investigandis instat, concupiscentia carni necessaria querat
dictum autem municipium quod tantum ~ia, id est tributa debita vel munera, reddat
necnon aegrotis impendens munia vitae
~ia, aedificia
menia, -orum, quasi ~ia eo quod muniant urbem
flammonia quasi flamme monia vel ~ia
mūnĭa, (10) n. , charges, fonctions, devoirs [officiels ou privés] : Cic. Mur. 73 ; Sest. 138 ; Liv. 1, 42, 5 ; Tac. Ann. 1, 2.
➳ arch. mœnia P. Fest. 151 ; usité seult au nom.-acc. dans la bonne langue || gén. munium Tert. Cor. 11 ; dat. munibus Claud. Cons. Stil. 3, 76, et muniis Amm. 31, 2, 20 ; Serv. En. 12, 559 ; Cod. Just. 8, 10, 8.
mūnia ōrum, n
- 2 MV-, duties, functions, official duties: suis cervicibus tanta munia sustinere: belli pacisque munia facere, L.: vitae, H.