municipatim
mūnĭcĭpātim, adv. [municipium],
- by municipia (post-Aug.): municipatim dividendos censuit, Suet. Caes. 14 init.
mūnicipātim, Adv. (municipium), munizipienweise, Suet. Caes. 14, 1. Monum. Ancyr. 2, 18 M.
mūnĭcĭpātim (16) (municipium), adv., de municipe en municipe : Suet. Cæs. 14.