munificare

munificare [CL] , to endow, enrich, present (with gift); b (person); c (place). ~are, locupletare vel largiri, vel formare Osb. Glouc. Deriv. 367.  b monstrans de eo nil dubitative quem Deus sic ~aret coelico lumine Herm. Arch. 1 p. 28; noluit anceps bellum cum feroci populo committere. sed apertis thesauris quosque nobiliores adire ut singulis munificatis in concordiam reduceret G. Mon. IV 5; nobiliores ~atos in concordiam reduxit Eul. Hist. II 251.  c xeniavit locum donis ac redditibus propriis ~avit Herm. Arch. 16.