municipatus

mūnĭcĭpātus, ūs, m. [municeps],

• citizenship (eccl. Lat.): πολίτευμα, id est municipatus, Tert. adv. Marc. 3, 24; Inscr. Orell. 3702.

mūnicipātus, ūs, m. (municeps), das Bürgerrecht, Corp. inscr. Lat. 3, 268: übtr., noster m. in caelis, Tert. de coron. mil. 13: municipatum in caelis esse pronuntians, Tert. adv. Marc. 3, 24: ita municipatum caeli cum Paulo consequaris, Hieron. epist. 16, 2.

municipatus [CL] 1 citizenship, (right or place of) residence in a municipium, city, or sim.; b (fig.). Aldh. VirgP 52 (v. municeps 1); noster autem municipatus in caelis est. et Hieronimus ad Heliodorum scribens ita posuit quia non aliud ~um quam civilem conversationem, quod Graece dicitur πολίτευμα, intelligi voluerit Bede Retract. 1029 (v. 1b infra); ~us, jus ipsius municipis ut principatus GlC M 322; 10‥ ~u, burhrædenne WW; ~us, dignitas vel defensio municipii Osb. Glouc. Deriv. 367.  b 672 alti ~us municeps Aldh. Ep. 5 p. 489; in superno Hierosolimae ~u praedestinatos Id. VirgP 34; ~us in caelis Bede Retract. 1029 (v. 1a supra); Christus ‥ suis dilectoribus vitae ~um promittens dedit Alcuin Liturg. 473D. 2 office of a castellan, wardenship of a castle, city, or sim.. Hugoni ‥ de Grentemaisnilio ~um Legrecestre commendavit aliisque nobilibus viris ~us urbium et presidatus cum magnis honoribus ‥ distribuit Ord. Vit. IV 7 p. 222.

mūnĭcĭpātŭs, ūs, m. (municeps), droit de cité [dans le ciel] : Hier. Ep. 16, 2.