munidator
mūnĭdător, ōris, m. [munus-dator],
- a bestower of gifts, Inscr. Afran. ap. Renier, 2928.
mūnidator, ōris, m. (munus u. do), der Geschenkgeber, Spender, admodum largus m., Corp. inscr. Lat. 8, 4681.
mūnĭdătŏr, ōris, m. (munus, do), qui fait des présents : CIL 8, 4681.