notaria
nŏtārĭa, ae, v. notarius, B.
nŏtārĭa, æ, f. (notarius), art dʼécrire : Fulg. Myth. 3, 10.
Cum Centenarius diceret Notariam sibi datam esse, qua contineretur eam fingere, dixit : An non est verisimile me mentiri, et illum verum dicere, qui Notariam falsam dedit ?S. Augustinus Epist. 160 :
Circumcelliones quosdam et Clericos Donatistas cura eorum, qui Disciplinæ publicæ inserviunt, præmissa Notaria, ad judicia legesque perduxit.Utitur alias hac voce in Brevic. Collation. coll. 1. cap. 4. 6. 7. et 14. et coll. 2. cap. 2. et 3. post Coll. cap. 24. et Epist. 159. Occurrit etiam in Collat. 1. cum Donat. edita a Massono cap. 14. 17. 18. 29. Coll. 2. cap. 8. 12. apud Apuleium, Pollionem, etc.
Notarii a dicto domino Episcopo creati non possint exercere officium Notariæ, nisi in terra domini Episcopi.Edictum Ludovici X. Franc. Regis ann. 1315. tom. 1. Ordinat. Reg. pag. 571 :
De venditionibus autem Notariarum nostrarum, generalem Ordinationem ad utilitatem publicam, de Prælatorum, Baronum et aliorum bonorum fide dignorum consilio faciemus.
Notorie, eodem sensu, in Charta ann. 1293. ex Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 177.
Tabelliones, seu Notarii publici, auctoritate regia confirmati.... potestatem habebunt Tabellionatus, seu publici Notariatus officium more debito exercendum.Constitut. Frederici Regis Siciliæ cap. 32 :
Jubemus quod credenzeriæ et Notariatus tonnariarum et dohanarum et aliarum gabellarum Siciliæ concedantur et commictantur tantum Siculis idoneis et sufficientibus, et quod ipsi Credenzerii, Notariiet particulares Subportulani exerceant officia ipsa per se personaliter, et non per substitutos eorum.
Item pro Notaria bajuli et judicis dicti loci(sancti Juliani) quadraginta solidos Turonenses.