notamen
notāmen, inis, n. (noto), das Kennzeichen, Merkmal, zur Erklärung des Wortes nomen angenommene Wortform, ›nomen‹ dicitur od. dictum est quasi ›notamen‹, Diom. 320, 26. Serg. expl. in Donat. 488, 3 K.
est nomen dictum quasi ~en eo quod hoc notamus singulas substantias vel res
agiae crucis hanc cartulam ~ine perstrinxi
noto ‥ verbum activum ‥ et ~en
quarto idus Julii ‥ ~ina isdem attestarunt [? l. attestantibus ] Hugone de Lafertel, Nigello de Lando ‥
nŏtāmĕn, ĭnis, n. (noto), moyen de désignation : Diom. 324, 26.
Pro foribus autem Petræ scilicet superpositæ præfixa erant Notamina, quorum interius busta jacebant.
Alii plures episcopi et abbates, nonnulli etiam sui regni proceres, quorum supra præfixa sunt Notamina, illud attestarunt.Vide mox Notare.