notabiliter
notabiliter, remarkably, notably
notābiliter, Adv. (notabilis), I) bemerkbar, auffallend, auffällig, expallescere, Plin. ep.: ut in tumultu notabilius turbantibus, Tac.: quod maxime not. accĭdit C. Memmio tribuno, Frontin. – II) merklich, n. primum metus eius, mox gaudium eminuit, Plin. ep. 5, 17, 5.
ex predictis patet quod tota diccio gravari non potest quia sic nulla sillaba ~ius alia pronunciaretur
ideo ~iter designat eum significare hic ventos(
nota quod dicit ~iter tempora ad designandum quod in predictis versibus duos numeros ostendebat
ut ‥ legitima jugalitatis fecunditas ob liberorum posteritatem sumpta ~iter squalescat
~iter,tælwyrðlice
nŏtābĭlĭtĕr (14) (notabilis), notablement, dʼune manière remarquable : Plin. Min. Ep. 1, 5, 12 ; Suet. Aug. 87 || clairement, visiblement : Plin. Min. Ep. 5, 17, 5 || -bilius Tac. H. 1, 55.
Si quis piscator ceperit infra terminos maris circumadjacentis sturionem et salmonem, et porcum marinum, et helpinum, in jus ecclesiæ cedit integre et Notabiliter.
(notābiliter)
adv.
- notabilis, remarkably, notably; only comp: in tumultu notabilius turbantes, Ta.