novicius
novicius, new in kind, new
Could not find novicium in Logeion dictionaries.
novicium Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of novicius
nŏvīcĭus (late Lat. -ītĭus), a, um, adj. [novus; cf. Varr. L. L. 6, § 59 Müll.],
- new (mostly confined to technical lang.): novum novicium dicimus et proprium propicium augere atque intendere volentes novi et proprii significationem, Alfen. ap. Gell. 6, 5, 1: quaestus, Plaut. Most. 3, 2, 92 (781): vinum, Plin. 23, 1, 23, § 41.—Esp. freq. of slaves who have only recently lost their freedom: recens captus homo, nuperus et novicius, Plaut. Capt. 3, 5, 60 (718): servi, Varr. L. L. 8, § 6 Müll.: de grege noviciorum, Cic. Pis. 1, 1: venales novicios accepimus, Quint. 8, 2, 8: puellae, Ter. Eun. 582: turba grammaticorum, Gell. 11, 1, 5; cf.: novicios philosophorum sectatores, id. 1, 9, 11: statuae Lupercorum, Plin. 34, 5, 10, § 18: colores, id. 35, 6, 29, § 48: jam sedet in ripā tetrumque novicius horret Porthmea, newly arrived, a novice, Juv. 3, 265.—As subst.: nŏ-vīcĭum, i, n. (sc. verbum), a newly-coined word, an innovation in language: at noviciis nostris per quot annos sermo Latinus repugnat! Quint. 1, 12, 9.—Hence, adv.: nŏvīcĭō (nŏvīt-), newly: (Luci) Qui novicio capti sunt, Serv. Verg. A. 11, 316 (acc. to a conject. of Marini, Fratr. Arv. p. 309).
novīcius, a, um (novus), neu, der Gattung nach, vinum, neuer, junger Wein, Plin.: morbus, Sen. rhet.: quaestus, Plaut.: colores, Plin. – bes. a) erst jüngst in den Sklavenstand gekommen, puellae, Ter.: gladiatores, Cic.: recens captus homo, nuperus et novicius, Plaut. – subst., novīciī, ōrum, m. (sc. servi), Neulinge, grex noviciorum, Cic.: venales novicios accepimus, Quint. – b) eben erst (in der Unterwelt) angekommen, ein Neuling, Iuven. 3, 265. – ➳ synk. noicius, Corp. inscr. Lat. 1, 819.
~ius, -a, -um, quod aliter dicitur nuperus
dicitur nuperus nuper adveniens ~ius autem ad nova paratus
neophytus quod est noviter plantatus in officio vel religione vel alibi quasi ~ius
hiis testibus: A. monacho, R. de B. monacho, H. ~io monacho
in expensis monachorum ~iorum de Rammes’
in v tunicis nigris pro v ~iis sacerdotibus
comitis milicia plurima tenella, / in armis novicia, parum novit bella
de solitariis qui non fervore ~io querunt eremum
vidi ‥ quosdam ad ordinem sacerdotalem ‥ promotos qui ~io fervore ita in castitatis federa se conjurant ut ‥
bene vellemus quod ‥ xl vel l marcas vel marcatas in jocalibus presentetis pocius novicio mutuando quam de supradicta summa partem aliquam subtrahatis
quatinus ‥ si qua ~ios essent docenda, praesens ipse perficeret
cum autem ~ius in cella ~iorum ‥ probatus fuerit, egrediatur de ea(
tunc ipso praecipiente ducat eum magister ~iorum in aecclesiam
tentationibus ~ium impugnantibus respondere
[Claricia ] magistra fuit ejusdem Juliane dum esset ~ia
magister novisciorum [sic MS ]
preparasti Deo thorum, / et abbatem angelorum / fecisti novicium
tempore ~ii magistralem curam super me melliflue supponastis [sic ]
nŏvīcĭus, (13) a, um (novus), nouveau, récent : Alfen. d. Gell. 7, 5, 1 ; Pl. Most. 779 ; Cic. Sest. 78 ; Plin. 23, 41 || [en parl. dʼesclaves dont la servitude est récente] : Pl. Capt. 712 ; Ter. Eun. 582 ; Varro L. 8, 6 || nŏvīciī, ōrum, m. , Cic. Pis. 1, esclaves nouveaux.
- 1. nieuweling;
- 2. (Mel.) novice (monnik tijdens de proeftijd).
novīcius
adj.
- novus, new in kind, new: de grege noviciorum, newly enslaved: puellae, T.—In the lower world, a new comer, novice, Iu.