o
o, O! oh!
- o ego, Ov. M. 8, 51; Hor. A. P. 301; but also short: ŏ Alexi, Verg. E. 2, 65), interj. The commonest exclamation of joy, astonishment, desire, grief, indignation, etc.; O! Oh! constr. usually with voc. or acc.; less freq. with nom., gen., utinam, si.
- 1 With voc.: o Romule, Romule die, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 41 Vahl. (Ann. v. 115 Vahl.): o Tite, tute Tati, id. ap. Prisc. p. 947 P. (Ann. v. 113 Vahl.); cf.: o Tite, si quid te adjuero, id. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 339 Vahl.): o mi Furni! Cic. Fam. 10, 26, 2: o paterni generis oblite, id. Pis. 26, 62.—
- 2 With acc.: o faciem pulchram ... o infortunatum senem, Ter. Eun. 296 and 298: o miseras hominum mentes, Lucr. 2, 14: o me perditum, o me afflictum! Cic. Fam. 14, 4, 3: o hominem nequam! id. Att. 4, 13, 2: o praeclarum custodem ovium, ut aiunt, lupum! id. Phil. 3, 11, 27: o rem totam odiosam, id. Att. 6, 4, 1: o Bruti amanter scriptas, litteras, id. ib. 15, 10.—
- 3 With nom. (rare): o pietas animi, Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 27, 88 (Ann. v. 8 Vahl.): o Patricoles, id. ap. Cic. Tusc. 2, 16, 38 (Trag. v. 14 Vahl.): o vir fortis atque amicus! Ter. Phorm. 324: o ego ter felix, Ov. M. 8, 51; so, o ego, Hor. A. P. 301: o multum miseri, Ov. M. 4, 155: o qualis facies! Juv. 10, 157.—
- 4 With utinam: o utinam Obrutus esset! Ov. H. 1, 5; id. M. 1, 363 al.—
- 5 With si: quamquam, o si solitae quicquam virtutis adesset! yet oh! if, etc., Verg. A. 11, 415.—
- 6 With gen.: o nuntii beati, Cat. 9, 5.—By poets also placed after a word: o lux Dardaniae, spes o fidissima Teucrūm, Verg. A. 2, 281: quid o tua fulmina cessant! Ov. M. 2, 279.—Three times repeated: o pater, o genitor, o sanguen dis oriundum, Enn. ap. Cic. Rep. 1, 41 (Ann. v. 117 Vahl.); cf.: o pater, o patria, o Priami domus, id. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 118 Vahl.): o soror, o conjux, o femina sola superstes, Ov. M. 1, 351.
乎。哀哉。善哉。— mi Paule, quantum causam tuam non nosti! 吾友保錄哀哉汝甚睹於汝事也。— me miserum! vel Me miserum! 哀可憐我。— qualis facies! 美面哉。— utinam! 庶幾。恨不能。— si quicquam virtutis adesset! 使有德行幾何則幸甚。
Suggest a Translation
See an image
seu ut habet Ugutio :Undenos facit O, cognoscas sic numerando,
Eidem literæ si recta linea superaddatur, undecim millia significat.O, numerum gestat, qui nunc undecimus extat.
in superscriptione cantilenæ, figuram sui in ore cantantis ordinat. Notkerus Balbulus opusc.
Quid singulæ literæ significent in superscriptione cantilenæ. Vide A.
Vinum de pastibus, de postmeridiis, caritatibus, et de omnibus O, ante Natale debet esse vinum decens refectorium.
Oleries, in Lit. remiss. ann. 1478. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 84 :
Le Dimenche dernier des Oleries de devant Noel, le suppliant ala aux nopces à Joy le moustier.
ob eminentiam, inquit
h, vel voce,
va, quæ postea mutata est in vocalem, O, et significat unum e posteris viri alicujus primarii, ut
OBrien, O-Conner, etc.
upassim scriptum in vett. Instrumentis.
Nuncopaturpro
Nuncupatur, in Testamento ann. 690. apud Felibian. Hist. Sandionys. pag.
Jobemmuspro
Jubemus, apud eumdem pag.
Pecodibuspro
Pecudibus, in antiquis Canonibus Hibern. tom. 4. Anecd. Marten. col. 10.
Eborpro
Ebur, Egomenuspro
Egumenus, seu
Hegumenus, etc.
- (rarely, before a vowel o, V.), interj.of feeling or surprise, O! oh!: O vir fortis es, T.: o Romule, Romule die, Enn. ap. C.: o mi Furni!: o paterni generis oblite: O faciem pulchram, T.: o rem totam odiosam: o pietas animi: o ego, H.: O multum miseri, O.: O utinam possem, etc., O.: o si solitae quicquam virtutis adesset!oh! if, etc., V.: O mihi tam longae maneat, etc., V.: o lux Dardaniae, spes o fidissima Teucrūm, V.: quid o tua fulmina cessant!O.: O soror, o coniux, o femina sola superstes, O.
-
…illas pruinas ac nivis perferent nisi idcirco se facilius hiemem toleraturos putant, quod nudi in conviviis saltare didicerunt. O bellum magno opere pertimescendum, cum hanc sit habiturus Catilina scortorum cohortem praetoriam instruite nunc, Quirites, contra has…
Cicero, in Catilinam
-
…comites, si ex urbe exierint desperatorum hominum flagitiosi greges, o nos beatos, o rem publicam fortunatam, o praeclaram laudem consulatus mei non enim iam sunt mediocres hominum libidines, non humanae et tolerandae audaciae ; nihil cogitant…
Cicero, in Catilinam
-
…audaciaque consumeret. hunc vero si secuti erunt sui comites, si ex urbe exierint desperatorum hominum flagitiosi greges, o nos beatos, o rem publicam fortunatam, o praeclaram laudem consulatus mei non enim iam sunt mediocres hominum libidines…
Cicero, in Catilinam
-
…ducem exspectant, et ille eiectus in exsilium se Massiliam, ut aiunt, non in haec castra confert. O condicionem miseram non modo administrandae verum etiam conservandae rei publicae nunc si L. Catilina consiliis, laboribus, periculis…
Cicero, in Catilinam
-
…audes quid taces convincam, si negas. video enim esse hic in senatu quosdam qui tecum una fuerunt. O di immortales ubinam gentium sumus quam rem publicam habemus in qua urbe vivimus hic, hic sunt in nostro numero…
Cicero, in Catilinam
-
…vero si secuti erunt sui comites, si ex urbe exierint desperatorum hominum flagitiosi greges, o nos beatos, o rem publicam fortunatam, o praeclaram laudem consulatus mei non enim iam sunt mediocres hominum libidines, non humanae et…
Cicero, in Catilinam
-
…sui Catilinam miserum tabescere. demonstrabo iter Aurelia via profectus est ; si accelerare volent, ad vesperam consequentur. O fortunatam rem publicam, si quidem hanc sentinam urbis eiecerit uno me hercule Catilina exhausto levata mihi et recreata res…
Cicero, in Catilinam
-
…proxima, quid superiore nocte egeris, ubi fueris, quos convocaveris, quid consili ceperis quem nostrum ignorare arbitraris O tempora, o mores senatus haec intellegit, consul videt ; hic tamen vivit. vivit immo vero etiam in…
Cicero, in Catilinam
-
…superiore nocte egeris, ubi fueris, quos convocaveris, quid consili ceperis quem nostrum ignorare arbitraris O tempora, o mores senatus haec intellegit, consul videt ; hic tamen vivit. vivit immo vero etiam in senatum venit ,…
Cicero, in Catilinam
-
…fecit Hylas. cui procul Alcides iterat responsa, sed illi nomen ab extremis montibus aura refert. his, o Galle, tuos monitus servabis amores, formosum Nymphis credere visus Hylan. Tu, qui consortem properas evadere casum…
Propertius, Elegies