About

Menu

obcaecare

obcaecare [CL] , to obscure the vision of (a person), to deprive of eyesight, to blind; b (transf. or fig.). cave, ut ubi lucem putaveris, ne a tenebris ~eris Felix Guthl. prol. p. 62; cum vero praecipitatis, praecipitatum obruitis, obrutum ~atis, occaecatum obduratis Anselm (Or. 10) III 35; quod et factum est, divina eos ~ante justitia Osb. Bawdsey clxvi; ~are, cecare Osb. Glouc. Deriv. 404; erat in vico cui nomen est Ferendona puella quedam Hawisa nomine, que subito occecata per juge quinquennium videndi beneficio penitus privata fuerat Mir. Fridesw. 78.  b nunc carnalibus considera oculis, quod prius ~ata celestibus minime potuisti conspicere V. Greg. p. 94; qui visa luce veritatis gravioribus peccatorum nebulis ~atur Bede Hom. I 18. 81; ~ata et distorta anima mea Anselm (Or. 15) III 62; est enim libido voluptas corporis illicita ex carnali superfluitate orta, animum ~ans, corpus enervans W. Donc. Aph. Phil. 11.1; emuli ejus facibus invidie inflammati, immo ~ati J. Furness Kentig. 6 p. 172; quoniam quot cogitatuum varietatibus mens fuerit dissipata ‥ et quasi nebulis ~ata Edmund Spec. Relig. 127 p. 104.

Saved

Recent