obaudire

obaudire [CL] 1 to hear or listen to (in one’s turn), to heed, follow (usu w. ref. to obedience): a (absol.); b (w. acc. or sim.); c (w. dat.). a ~iens ab aure eo quod audiat imperantem Alcuin Orth. 2340; tuum est ‥ repungnare nolentibus ~ire W. Dan. Ep. f. 61d; sic Moyses audit, Jetro vir sanctus obaudit / gentiles verbis humiles sunt forma superbis Vers. Cant. 3 p. 15.  b 940 (14c) non inhianter supra terminatam divinam admonitionem ~iens CS 757; 956 divino spreto mandato et suggestione diabolica ~ita protoplastus infelix omnem miseriam heu induxerit CS 938.  c ~iant animarum nostrarum custodibus, viz. episcopis (Leg. Eadg. 1. 8) GAS 209; attamen, ne diutius tribuleris, ~i meis consiliis Gosc. Transl. Mild. 18 p. 177; nescius more apostolicis jussis abaudit [v. l. obaudit] Eadmer HN 107; si negligentie impulsu paterne jussioni non ~ierint T. Mon. Will. III 1 p. 117; quare mandato nostro non ~isti? Ib. p. 118; miser, quare non ~isti vocibus nostris Descr. Constant. 251; nec sibi hunc ~ire sed Deo suadeat Elmh. Cant. 83. 2 to fail or want not to hear (usu w. ref. to disdain, disregard, disobedience, or sim.): a (absol.); b (w. acc.); c (w. dat.); d (w. acc. & inf.). a ~iendo et surdam ad hoc aurem faciendo aliasque divertendo recessistis Gir. SD 30; vidit etiam et audivit Sathanam licentiam cujusdam rei faciendi sepe a Domino petere ‥ Dominus autem quasi ~iens non statim respondit P. Cornw. Rev. II 3 p. 195; scribens regi Anglorum, ipsum ‥ redarguit castigando rex autem dissimulans ~ivit M. Par. Min. III 288; s1453 eramus ‥ requisiti a solidis fratribus ‥ ut de statu reperto demonstracionem ‥ faceremus. ~ivimus tamen ‥ et supersedimus ‥ per annum ‥ integrum Reg. Whet. I 106; to mishere, ~ire CathA.  b 1245 qui Deum diligit ‥ vocatus, ejus vocationem non ~it Gros. Ep. 118; qui bonus est audit bona, set perversus obaudit Gower VC VII 1471; nec ullos reges aut gentes eos superare permisit, nisi cum populus iste vocem ejus ~iens eum contempserit Fortescue NLN I 14.  c modernis temporibus nonnulli juvenes ~ire volentes senioribus Holcot Wisd. 176.  d “audivi” inquit “sed miser ~ivi quondam, viros sanguinum et dolosos non dimidiare dies suos” W. Cant. Mir. Thom. V 32 p. 399.