obauditus
ŏbaudītus, abl., ū, m. [obaudio],
- a listening: auris, Aug. Civ. Dei, 22, 29.
obaudītus, Abl. ū, m. (obaudio), das Hinhören, auris, Itala Iob 42, 5 (bei Augustin. de civ. dei 22, 29, 3. p. 627, 9 D.2).
quod suorum debito destitueretur ~u
a misherynge , ~us
ŏbaudītŭs, abl. ū, m. , action de prêter lʼoreille, attention : Itala d. Aug. Civ. 22, 29.