oblativus
oblātīvus, a, um, adj. [offero],
- freely given, voluntarily presented (post-class.): auguria, Serv. Verg. A. 6, 190: functiones, Symm. Ep. 10, 43.
oblātīvus, a, um (offero), freiwillig dargeboten, -angeboten, -gegeben, Symm. epist. 10, 43. Serv. Verg. Aen. 6, 190. Mythogr. Lat. 3, 11, 14.
auguriorum vera alia ~a sunt, id est, que non poscuntur; alia impetrativa, id est, que optata proveniunt
oblātīvus, a, um (offero), qui sʼoffre de soi-même, volontaire : Symm. Ep. 10, 43.