About Report a problem

Menu

oblatrare

oblatrare [CL] 1 (of dog) to bark at or against (also absol.). †725 (12c) contra malignantium hominum et ~antium canum insidias CS 142; instar apri quem canes ~ant eminus Map NC II 19 f. 30v.; cum eum ~aret quidam canis ‥ lapidem ad ipsum ‥ jactavit Ps.-Rish. 494. 2 (of person transf.) to rail or grumble at, criticize loudly (also absol.); b (w. contra); c (fig.); d (pr. ppl. as sb.) one who rails or criticizes. ~at, murmurat GlC O 48; de invidis ‥ quos adhuc ~antes ‥ patimini Anselm (Ep. 63) III 178; disputant philosophi, oratores concrepant, vilissimum etiam vulgus ~at Ailr. Serm. 10. 26. 263B; nihil quod remordeat, nihil quod ~et, sed omnia jucunda Id. Spec. Car. III 3. 578; multi detractores †oblactaverunt [l. oblatraverunt] Brakelond 130 (v. detractor); hec et hujusmodi ~antes obstrepunt sacrarum litterarum adversarii Gros. Cess. Leg. I 3. 3.  b multi contra paucos ~are non audebant Ord. Vit. IX 17 p. 618; canes dicuntur qui ~ant ‥ contra verbum Dei quando predicatur T. Chobham Praed. 75; c1404 ~antes ‥ indoctos contra ‥ prelacias et dignitatis ecclesie ‥ compescuit FormOx 199.  c ex parte habet carnem sibi subjectam et ex parte tamen contradicentem et ~antem Bald. Cant. Serm. 10. 19. 495.  d Christum pandit et confundit ~antes Miss. Westm. II 1035.

Saved

Recent