oblectamen
oblectamen, a delight
ob-lectāmen, ĭnis, n. [oblecto],
- a delight (poet. for oblectamentum, and perh. only in plur.), Ov. M. 9, 342: vitae, Stat. S. 3, 5, 95: consulat ut sacras, hominum oblectamina, sortes, sources of consolation, Ov. M. 11, 412.
oblectāmen, inis, n. (oblecto), a) die Ergötzlichkeit, Plur., Ov. met. 9, 342. Stat. silv. 3, 5, 95. – b) Trost-, Beruhigungsmittel, Plur., Ov. met. 11, 412 M. (Korn oblenimina).
hoc ~en, -nis, et hoc oblectamentum
oblectāmĕn, ĭnis, Ov. M. 9, 342, et oblectāmentum, ī, n. , Cic. CM 52 ; 55 ; Verr. 2, 4, 134, (oblecto), amusement, divertissement.
Item cum successori ejus Justo episcopo, Gerontius presbyter Principis Oblectamine fotus, etc.
(oblectāmen, inis)
n
- oblecto, a delight.— Only plur: hominum, sources of consolation, O.