About

Menu

oblectare

oblectare [CL] 1 to delight, amuse, please; b (w. implication of self-indulgence). videns bona oculus ~at cor Bede Prov. 985; aliquando solus tactus, ut cum aliquem immoderate refectum contrectare ~at ventrem suum Simil. Anselmi 14; ibi, ut animum ~aret suum, piscatorium conscendit navigium W. Malm. GR II 228 p. 279; terra dicit, ego te porto, pane conforto, vino letifico, †omne [l. omni] genere fructuum ~o Holcot Wisd. 50.  b ~o, to lycoruse delyte WW. 2 (refl. & pass.) to take great pleasure (in), rejoice, enjoy: a (w. abl.); b (w. in & abl.; sts. w. ref. to Eccl ii 10); c (w. acc. & inf.). a ~atur ergo ecclesia suavibus ‥ vitae quietae studiis Bede Cant. 1156; coepit disserere pauca ‥ de pace et humilitate, cavendisque eis qui his obluctari quam ~ari mallent Id. CuthbP 39; contra vanitatem ‥ qua animus ~atur in prelatione Ailr. Serm. 17. 15. 297; libidinum sordibus ~ari Id. Spec. Car. I 26. 528.  b non prohibent cor quin omni voluntate fruatur et ~et se in his quae paraverint Bede Ep. Cath. 37; erige tibi columnam fidei ‥ et quasi inde picto omni colore tabernaculo in lege Domini ~are exercitando et meditando in ea die ac nocte Gosc. Lib. Confort. 69; secutus sum in omni voluptate complenda cordis mei desideria et ~atus sum in iis que paraveram Andr. S. Vict. Sal. 105.  c quomodo ‥ eum qui te in fide toto studio solidare usque etiam ad sanguinem ~atur equaliter diligere poteris ‥ ? Pull. CM 212.

Saved

Recent