oblatio
ob-lātĭo, ōnis, f. [offero], an offering, presenting, a giving or bestowing gratuitously (post-class.; cf.: donum, munus, votum).
- I In abstr.: honorum oblationibus, Eum. Pan. ad Const. 16: si forte oblatio ei fiat ejus, quod, etc., Dig. 5, 2, 8, § 10.—
- B In partic., a bid at an auction: qui ceteros oblatione superavit, Cod. Th. 5, 13, 18.—
- II In concr., a gift, present: amplissimi ordinis, Cod. Th. 6, 2, 14: si maritus ad oblationem dei uxori donavit, Dig. 24, 1, 5, § 12. —
- B Esp., an offering, sacrifice, Ambros. Cain, 2, 6, 18; id. in Psa. 35, 7; Vulg. Eph. 5, 2; id. Heb. 10, 5.
oblātio, ōnis, f. (offero), das Darbieten, I) das Anbieten, das Anerbieten, a) übh.: obl. eius, quod relictum est, Ulp. dig. 5, 2, 8. § 10: cautionis, Ulp. dig. 39, 2, 15. § 33. – b) insbes., das Gebot in der Auktion, Cod. Theod. 5, 13, 18. – II) das Darbringen, 1) eig.: a) das Darreichen, das Darbieten, luminis, der Lampe, Apul. met. 5, 22: victus vel potionis, Cod. Iust. 6, 23, 28 pr.: in sacrificii oblatione versari, mit der Darbringung einer Opfergabe, einer Opferhandlung beschäftigt sein, Leo serm. 22, 4: concupita oblatio, das D. des Gewünschten, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 11, 82. – b) die Erlegung, Entrichtung, quadrantis (im Bade), Ambros. in Luc. 7, 158: functionum publicarum, Cod. Iust. 10, 16, 5. – c) die Überreichung, precum, Cod. Iust. 1, 20, 2. – 2) meton., das Dargereichte, a) die Spende, das Geschenk, matronarum oblationes, Amm. 27, 3, 14. – bes. die freiwillige Beisteuer als Abgabe, Ps. Ascon. Cic. II. Verr. 2, 5. p. 205, 6 B. Cod. Theod. 6, 2, 14. – b) die Opferspende, Opfergabe, obl. dei, Ulp. dig. 24, 1, 5. § 12: absol., Ambros. de Cain et Abel 2, 6. § 18. Isid. orig. 8, 5, 22.
~o,ofrung
solvunt autem et judicantur vicecomites et alii plures in regno, quorum quidam voluntariis ~onibus, quidam necessariis solutionibus obnoxii sunt
offert domino regi j marcam argenti pro habenda inquisicione per legales milites ‥ ~o recipitur
super ‥ ~one summe pecunie sibi [sc. regi ] facta pro suo status antiqui ecclesie nostre facto confirmatorio
pro ~one novorum fructuum
~ones ‥ et vota [pertinent ] ad ea quae ad suasionem Jacobi et seniorum Deo in templo obtulerat
Caspar ‥ thure quasi Deo ~one digna Deum honorabat
mensa ‥ famosissima facta est, dum ad singulos septem sapientum sic ipsius procedebat ~o ‥ et munus oblatum contulit in Apollinem
permitterent ~ones in usus transire sacerdotum vel in expensas pauperum
ne mea ~o quam ego ipse optuli super altare S. Werburge ‥ disturbetur
sciant ‥ me dedisse ‥ ecclesiam cum omnibus decimis et ~onibus
quumque inter clericos Autisiodorenses et Turonenses pro partitione ~onum lis oriretur
de ~onibus et obventionibus altarium in cathedrali ecclesia existentium
rectori ecclesie de Cardrosse, pro ~one ipsum contingente de sepultura domini regis, xx li.
in ~one Domino compunctionis lacrimarum deprecationes offerimus
in omnibus injuriis, obprobriis, ac passionibus, quas unicus Dei filius sustinuit pro nobis, quod gestum est, nisi ~o pro peccatis nostris, nisi precium redemptionis nostrae?
animas defunctorum commendabat devota ~one psalmi qui in penitentialibus sextus est
peccatorum causam ‥ ipse in sanctissimi corporis sui ~one suscepit
orare ad Deum et omnimodis satagere est, ut obsequii vestri ~o
de his in synodo dicitur, xo anno communionem sive ~onem recipiant
postea communicent cum ~one
si diaconus vel presbiter ipse calicem et ~onem manibus tenuerit
infirmanti puero de eodem sacrificio Dominicae ~onis particulam deferri mandavit
per ‥ ~onem hostiae salutaris
uno nomine vocant ~onem vel hostium, quod Christus non fecit
aspirans ad regnum Anglie, contempsit donum ~onis divine
unde Rabanus ‥ assignans tres causas iterate sepius ~onis eucharistie de tercia ait ‥
ubi missae et sacrae ~ones pro ejusdem animae redemptione celebratae sunt
qui in extremis ‥ digne non penituerit nec ~o pro eo fiat nec inter fratres accipiat sepulturam
quod dixisset se secessisse statim post evangelium et factam ~onem
ypapanti, susceptio obviantis vel ~o
de ~one Christi in templo
textus ligneus ‥ cum Annunciacione, ~one in templo, et aliis ymaginibus de nativitate Christi argenteis et deauratis
in die ~onis ejusdem gloriose Virginis
in festis ‥ ~onis Beate Marie que ximo kalendas Decembris in quibusdam locis celebratur
clericus vicecomitis ‥ accipiet pro ~onibus suis dimidiam marcam per annum
sex servientes camere ‥ non querant ~ones suas per civitatem ‥ sed ‥ percipiant de camera predicta pro ~onibus suis predictis in festis Pasche et Natalis Domini duodecim marcas sterlingorum
in ~onibus famulorum die omnium sanctorum iiij d. ob.
in j tunica emp’ pro eodem [hostillario ], vj s. viij d. in ~one ejusdem, loco ~onis sue de feretro, vj s. viij d.
facta ex parte regis ~one episcopis prefatis, ad plenariam restitutionem, centum millium marcarum argenti
indigne ferens, quod non statim suscepta fuit ~o
murum integritatis ecclesie multis, et specialiter ~one castrorum ‥ temptavit infringere(
de subsidio ‥ de quo ante transfretacionem vestram ~onem vobis fecimus, sicut nostis, votum nostrum consequi non potuimus
ipsius benevolenciam cupiens, amicabiles vias et ~ones eidem optulit subsequentes, viz. proposita una et recusata
obtulit ‥ ei ‥ plenariam ‥ perdonacionem ‥ facere, dummodo ‥ cum ‥ hiis ~onibus non obstantibus, staret ‥ dux ‥ quasi altera rupes immobilis ‥
post paucula interlocutoria de ~one et postulacione inter ipsos, prout moris est emencium et vendencium, habita
ad pinsendum ~ones et hostias
item j par ferr’ pro ~onibus furniendis
oblātĭō, ōnis, f. (offero), action dʼoffrir, de donner volontairement : Dig. 5, 2, 10 || offre, enchère [dans une vente] : Cod. Th. 5, 13, 18 || don, présent : Cod. Th. 6, 2, 14 || sacrifice : Vulg. Eph. 5, 2.
Oblata, seu hostia. Ordo Romanus :
Et ponit Pontifex Oblationem in loco suo, et Archidiaconus calicem juxta eam.Fortunatus in Vita S. Radegundis lib. 1. cap. 16 :
Oblationes etiam suis manibus faciens, locis venerabilibus incessabiliter dispensavit.
Ut ad Ecclesiæ luminaria concinnanda et vinaticum ac Oblationes istas res habeant concessas.
Ut ei intimaret Oblationes non ita munde paratas esse, ut puritas sacrificandi poposcisset.Charta Ivonis Abbat. S. Dionysii ann. 1169 :
Hæc sunt autem, quæ jure habere debet,... Capitagia hominum nostrorum pro 40. sol. ita tamen ut de iis, qui Oblationes integras solvunt, vel dimidiam, nihil tale accipiat, etc.
Oblationum coronasvocat lib. 4. Dialog. cap. 55.
Si quis dicitOccurrit apud eund. pag. 365.(Christum) et pro se obtulisse semetipsum Oblationem et non potius pro nobis solis, non enim eguit Oblatione qui peccatum omnino nescivit, anathema sit.
Non solum sacrificia quæ a Sacerdotibus super altare Domino consecrantur, Oblationes fidelium dicuntur, sed quæcunque ei a fidelibus offeruntur, etc.Ita S. Cyprianus Epist. 37 :
Significet mihi dies quibus in carcere beati fratres nostri ad immortalitatem gloriosæ mortis exitus transeunt, et celebrentur hic a nobis Oblationes et sacrificia ob commemorationes eorum, etc.Et Epist. 27 :
Communicando cum lapsis, et offerendo Oblationes eorum, etc.id est, eorum nomina e diptychis recitando. S. Audoenus in Vita S. Eligii lib. 2. cap. 20 :
Alio vero tempore, cum diœceses suas, ut Episcopis mos est, visitaret, extitit quædam certa causa ut in una Basilica interdiceret cursum vel Oblationem, quousque ipse juberet, celebrari.Additio 3. Ludov. Pii cap. 4. et Chrodogangus Metensis in Regula Canonicorum cap. 72 :
Non oportet in domibus Oblationes celebrari ab Episcopis vel a Presbyteris.Ex Concilio Laodiceno can. 58. ubi
Cum autem venerit ad communicandum, Dominus Pontifex porrigit eiEadem verba habet Alcuinus lib. de Offic. divin.(novo Episcopo consecrato) formatam atque sacratam Oblationem integram. Suscipiensque eam Episcopus, ipse ex ea communicet super altare : quod vero residuum erit, sibi reservet denuo ad communicandum unoquoque die usque ad 40. dies expletos.
Oblationes consecratæ, apud Anastasium in S. Melchiade PP. pag. 27. Vide
Forma.
Notum..... quod Manasses Ecclesiæ Aurelianensis Episcopus Canonicis suis videlicet Capitulo S. Crucis annuum reditum, 15. librarum in Oblationibus magni Altaris et Calicis in eleemosynam perpetuam donavit, etc.
Donavit insuper Clericis matutinalibus partem illam quam percipiebat in Oblationibus Crucis, quæ proveniunt sexta feria in Passione Domini.Eadem habet Necrologium ejusdem Ecclesiæ 3. Id. Julii : cum scilicet Crux inter sacram Liturgiam a fidelibus adoratur die sacræ Parasceves.
Quia vero Ecclesia Exonii mater est omnium Ecclesiarum diœcesis, omnibus parochianis nostris per Presbyteros parochiales sollicite præcipimus suaderi, ut in signum debitæ subjectionis, Oblationes suas Pentecostales ad Ecclesiam antedictam deferant, vel saltem per suos Presbyteros parochiales transmittant.Ubi
Synodaliaforte intelliguntur. Vide in hac voce.
tenentesdominos suos in certis occasionibus prosequi tenebantur. Polyptychus S. Remigii Remensis :
Quando autem..... aut magister illuc venerit, occurrunt eis deferentes Oblationes prout melius potuerint, aut possibilitas fuerit.Alibi :
Major ejusdem villæ si amplius non habet nisi unum mansum ingenuilem, ex antiqua consuetudine debet Nativitate Domini et Pascha venerari seniores in Monasterio ex his Oblationibus, de melle buticulas 2. de vino 2. sin autem, de melle 1. et de vino altera, fogat. 4. pull. 6. auga 1. Decanus similiter, Cellerarius si mansum habet, et serul. 1. fogat. 4. pull. 6. Auga 1. Decanus similiter, Cellerarius si mansum habet, et serul.1,
fogat. 4.
pull. 4.
buticulas vino plenas. Rursum :
Major ejusdem villæ, si mansum habet integrum, Nativitate Domini et Pascha venerationibus Magistrorum, fog. 3. pullos 4. buticulas plenas vini 2.Libertates oppidi Cellensis in Biturigib. ann. 1216. apud Thomasserium in Consuetud. Bituric. :
Nullus, nec ego, nec alius hominibus de Cellis talliam, nec Oblationem, nec rogationem faciat.
Item non debentUbi leg. forte(dominus aut bajulus) impignorationes, los engetz nec Oblationes, quas et quæ fecerint alicui de dicto usatgio infringere, impedire.
Obligationes.
Legatis et nuntiis per eamdem Sedem missis sæpenumero Oblationes et variæ aperturæ factæ sunt.
Otterbourneedit. Hearn. pag. 118 :
Anno Christi 1337. orta est grandis discordia inter reges Franciæ et Angliæ, ex eo quod rex Franciæ multas terras et oppida in Vasconia improbe usurpaverat. Qua de causa rex Angliæ plures Oblationes humiles regi fecerat Franciæ, si saltem sic terras suas recuperare posset.