About
Menu

obluctari

obluctari [CL] , to offer resistance (to), contend or struggle with (sts. contrasted w. luctari); b (w. dat.); c (fig.). ut fidem quam didicit etiam inimicis ~antibus palam confiteri non timeat Bede Tab. 462; ~ati ‥ diutius regem proficisci volentem non ‥ avertunt V. Ed. Conf. f. 51v; ~ari, reniti Osb. Glouc. Deriv. 404; luctor et obluctor; si longo tempore lucter / non tamen hac lucta plenius ista sequar Garl. Epith. VI 575; nil cetus fortiter obluctans proficit / cum hamum branchire reduncum inicit Walt. Wimb. Sim. 188.  b ~atur tibi hostis quem non potes videre Pull. CM 203; virtutum numerare gradus vitiis prohiberis; / obluctans ipsis Jacob alter, Paule, videris Nig. Paul. 46v. 161.  c solo fit amicior usu / cenula, luctanti minus obluctata palato Hanv. III 74.

Saved

Recent