obstinatus
obstinatus, resolved, determined, resolute, steadfast, inflexible, stubborn, obstinate
Could not find obstinatorum in Logeion dictionaries.
obstinatorum Adjective: neuter genitive plural, Adjective: masculine genitive plural of obstinatus
obstinatorum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural of obstino
obstĭnātus, a, um, Part. and P. a., from obstino.
obstinātus, a, um, PAdi. (obstino), darauf bestehend, fest entschlossen, hartnäckig, neque ille minus obstinatus ingenti pontem obtinet gradu, Liv.: obst. animus, Liv.: pudicitia, Liv.: obstinatior voluntas, Cic.: obstinatissima virtus, Sen.: obstinatissima contentio, pervicacia, Augustin. – mit Praepp., sit aliquis adeo contra veritatem obstinatus, ut etc., Quint.: adversus ea omnia obstinato animo, Liv.: multo obstinatior adversus lacrimas muliebres erat, Liv.: obst. propositum erga haec et similia, Amm.: obstinato ad mortem animo, Liv.: ad moriendum obstinatum esse, Curt.: ad tacendum (ad silendum) obstinatus, hartnäckig schweigend, Curt.: obstinatae in perniciem Romae duae urbes, Amm. – mit folg. Infin., obstinati mori, Liv.: obstinati claudere (portas), Liv.: obstinatum est tibi (du bist fest entschlossen) non suscipere imperium, nisi etc., Plin. pan.
obstĭnātus, (11) a, um, part.-adj. de obstino, constant, persévérant, opiniâtre, résolu : [avec ad ] Liv. 6, 3, 9 ; [avec in acc.] Amm. 17, 11, 3 ; [avec adversus ] Liv. 2, 40, 3 ; [contra ] Quint. 12, 1, 10 : [avec inf.] Liv. 9, 25, 6 ; 7, 21, 5 ; 42, 65, 12 ; obstinatum est tibi avec inf. Plin. Min. Pan. 5, 6, cʼest une volonté arrêtée chez toi de || quando id certum atque obstinatum est Liv. 2, 15, 5, puisque cʼest décidé et bien arrêté ; voluntas obstinatior Cic. Att. 1, 11, 1, sentiments plus arrêtés ; -issimus Sen. Ep. 71, 10.
- 1. vastberaden, vasthoudend [mori, ad mortem om te sterven; ad decertandum; ad resistendum]; ➤ -um est tibi jij bent vastbesloten;
- 2. standvastig, onwankelbaar [fides; pudicitia]; ➤ -e credere;
- 3. hardnekkig, verstokt, onwrikbaar [aures; animus]; ➤ -e negare; -e alqd recusare.
obstinatus , a, um. part. p. c. s. v. obstino.
固執。牛性者。— mori 死定。— ad silentium 固執不言。Animo obstinato 己定心。
Suggest a Translation
See an image
固執。牛性者。— mori 死定。— ad silentium 固執不言。Animo obstinato 己定心。
Suggest a Translation
See an image
obstinātus adj.with comp.
- P. of obstino, resolved, determined, resolute, steadfast, inflexible, stubborn, obstinate: animi, S.: animi ad decertandum, L.: ad silendum, Cu.: pudicitia, L.: aures, H.: obstinatos mori in vestigio suo, L.: voluntas obstinatior, confirmed: adversus lacrimas, more steadfast, L.