obstetrix
obstetrix, a midwife
obstē̆trix (opst-) or obstī̆trix (opst-), īcis, f. [obsto],
- a midwife: peperit Sine obstetricis operā, Plaut. Cist. 1, 2, 22 (141); id. Capt. 3, 4, 96 (628): mittere ad obstetricem, Ter. Ad. 292; Hor. Epod. 17, 51; Vulg. Exod. 1, 15: obstetricum nobilitas, Plin. 28, 6, 18, § 67; Paul. Sent. 2, 24, 8 sq.
obstetrīx (obstitrīx, opstitrīx), trīcis, Genet. Plur. trīcum, f. (obsto), die Wehmutter, Hebamme, Plaut. capt. 629; cist. 141 u.a. Ter. adelph. 292 u. 354. Varro vit. P.R. 2, 18. Hor. epod. 17, 51. Val. Max. 3, 4. ext. 1. Colum. 7, 3, 16. Plin. 28, 67. Apul. apol. 69. Amm. 16, 10, 19. Firm. math. 8, 23.
~ix,byrððinenu
traditur ‥ puer ‥ ~ici et vocatur Brutus
non ~ices aque calentis beneficio vel nares erigunt vel faciem deprimunt
ipsum ‥ suscipientes infantem mirate sunt ~ices
in solucione facta Johanni filio obcetricis, per literas Ade Roger de recepto
dicebat se esse filium ‥ regis Edwardi ‥ et in cunabulis pro alio ‥ per ~ices mutatum
~ix virginitatem cujusdam explorans, sive malevolentia ‥ sive casu fregit et perdidit ejus virginitatem
hec obstatrix, A.mydwyfe ; ‥ hec ~ix,a mydwyfe
obstĕtrīx, (14) īcis, f. (ob, sto), accoucheuse, sage-femme : Pl. Capt. 629 ; Ter. Ad. 292 ; Hor. Epo. 17, 51 ; Plin. 28, 67.
obstetrīx (opst-, obstit-) īcis, f
- ob+ STA-, a midwife, T., H.