obstino
obstino, to resolve, determine, be firmly resolved, persist
- to set about a thing with firmness or resolution, to set one's mind firmly on, to persist in, be resolved on a thing (as a verb. fin. very rare; only the Part. as a P. a. is freq.).
- α With acc.: id inhiat, ea affinitatem hanc obstinavit gratia, Plaut. Aul. 2, 2, 89 (266).—Pass.: obstinari exorsus, Pac. ap. Paul. ex Fest. p. 193 Müll. (Trag. Rel. p. 425 Rib.).—
- β With inf.: obstinaverant animis aut vincere, aut mori, Liv. 23, 29, 7.—
- γ Absol.: ipso Vespasiano inter initia imperii ad obtinendas iniquitates haud perinde obstinante, Tac. H. 2, 84.— Hence, obstĭnātus, a, um, P. a., firmly set, fixed, resolved, in a good or bad sense; determined, resolute, steadfast, inflexible, stubborn, obstinate (class.; syn.: pervicax, pertinax): vos qui astatis obstinati, Naev. ap. Paul. ex Fest. p. 193 Müll. (Trag. Rel. p. 11 Rib.): obstinato animo aliquid facere, Att. ap. Paul. ex Fest. l. l. (Trag. Rel. p. 123 Rib.); so, Vulg. Ruth, 1, 18: ad decertandum obstinati animi, Liv. 6, 3, 9: ad silendum, Curt. 8, 1, 30: ad mortem, Liv. 5, 41, 1: adversus lacrimas, id. 2, 40, 3; 3, 47, 4: ad resistendum, Suet. Caes. 15 fin.: contra veritatem, Quint. 12, 1, 10: pudicitia, Liv. 1, 58: fides, Tac. H. 5, 5: aures, Hor. C. 3, 11, 7.—With inf.: jam obstinatis mori spes affulsit, Liv. 42, 65; 7, 21, 1; 9, 25, 6: obstinatum est tibi, non suscipere imperium, nisi, etc., you are firmly resolved, Plin. Pan. 5, 6.—Rarely with in: obstinatae in perniciem Romae urbes, Amm.17, 11, 3: in extrema, Tac. H. 3, 56: militum animos obstinatos pro Vitellio subruere, id. H. 2, 101.—Comp.: voluntas obstinatior, Cic. Att. 1, 11, 1: adversus lacrimas muliebres, firmer, more steadfast, Liv. 2, 40.—Sup.: virtus obstinatissima, the most resolute, Sen. Ep. 71, 10: rex obstinatissimus, Amm.17, 14.—Hence, adv.: obstĭ-nātē, firmly, inflexibly, in a good and bad sense; resolutely, pertinaciously, stubbornly, obstinately (class.): ita me obstinate aggressus, ut, etc., Plaut. As. 1, 1, 10 (25): operam dat, Ter. And. 243: negari, Caes. B. G. 5, 6: magis ac magis induruisse, Plin. Ep. 1, 12, 10.—Comp.: obstinatius omnia agere, Suet. Caes. 29.—Sup.: obstinatissime recusare, Suet. Tib. 67.
- ob+STA-, to resolve, determine, be firmly resolved, persist: obstinaverant animis aut vincere, aut mori, L.: quando id obstinatum est, L.
-
…domi otium atque divitiae, quae prima mortales putant, adfluerent, fuere tamen cives, qui seque remque publicam obstinatis animis perditum irent. Namque duobus senati decretis ex tanta multitudine neque praemio inductus coniurationem patefecerat neque ex castris Catilinae…
Sallust, Catilina
-
…illa non vult tu quoque, impotens, noli, nec quae fugit sectare, nec miser vive, sed obstinata mente perfer, obdura. vale, puella iam Catullus obdurat, nec te requiret nec rogabit invitam at tu…
Catullus, Carmina
-
…in Gallia relinqueretur, partim quod insuetus navigandi mare timeret, partim quod religionibus impediri sese diceret. Posteaquam id obstinate sibi negari vidit, omni spe impetrandi adempta principes Galliae sollicitare, sevocare singulos hortarique coepit uti in continenti remanerent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…trinae caedis cruore perlitum et tot civium sanguine delibutum innocentem pronuntiare poterit Hanc illam mihi gloriosam peregrinationem fore Chaldaeus Diophanes obstinate praedicabat. Haec identidem mecum replicans fortunas meas eiulabam quati fores interdum et frequenti clamore ianuae nostrae perstrepi ; nee…
Apuleius, Metamorphoses
-
…struendo textis compagibus ponti, telorum officeret multitudo, quo opera levi perfecto, visis terris hostilibus et calcatis, obstinatis ad mortem animis conatos resistere Sarmatas, absque nostrorum dispendio stravimus, parique petulantia ruentes in agmina nobilium legionum ,…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…lucidum attollet diem et ora dammis blanda praebebunt lupi, quam victus animum feminae mitem geram. Nvtr. Saepe obstinatis induit frenos Amor et odia mutat, regna materna aspice illae feroces sentiunt Veneris iugum ; testaris istud unicus gentis…
Seneca, Phaedra
-
…, ipse concidit omnium primus, cuius interitu erecta barbarorum fiducia, Romanisque ad ducis vindictam accensis, certamen committitur obstinatum, et urgente magnitudinis mole, disiecti sunt nostri occisis paucis et vulneratis. Cum hoc Vadomario et Gundomado eius…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…clamore sublato undique in unum hostem tela coniciunt. quae cum in obiecto cuncta scuto haesissent, neque ille minus obstinatus ingenti pontem obtineret gradu, iam impetu conabantur detrudere uirum, cum simul fragor rupti pontis, simul clamor Romanorum…
Livy, ab Urbe Condita
-
…si extrario nubsisse t, nihil se filiis eius ex paternis eorum bonis testamento relicturum. quam condicione m cum obstinate propositam uideret mulier sapiens et egregie pia, ne quid filiis suis eo nomine incommodaret, facit quidem tabulas nubtiales…
Apuleius, Apologia
-
…, adversa et saeva cuncta perpessus, nullo magis exterritus est quam quod Tiberium sine miseratione, sine ira, obstinatum clausumque vidit, ne quo adfectu perrumperetur. relatus domum, tamquam defensionem in posterum meditaretur, pauca conscribit obsignatque…
Tacitus, Annales