About Report a problem

Menu

obstrepere

obstrepere [CL] 1 to protest noisily; b (w. contra); c (w. acc. & inf.). ~endum, obloquendum GlC O 6; si auxilietur, neminem ausurum ~ere W. Malm. GR II 196; si ‥ lector ‥ quid invenerit ‥ quod viribus suis discrepet, non statim ~at L. Durh. Ep. 264.  b canes dicuntur qui oblatrant et ~unt contra verbum Dei T. Chobham Praed. 75.  c cessent ‥ invidi ‥ amplius ~ere Anglorum reges nullo Hiberniam jure contingere Gir. EH II 6. 2 (w. dat.) to oppose. ~ebant dicenti rex et proceres, illud maxime objurgantes numquam ‥ mentionem Dei fuisse W. Malm. GP I 50; non penitus ausu regiis mandatis ~ere Ib. III 101. 3 to interfere with, hinder, prevent; b (w. dat.); c (w. quominus & subj.). tantis malis ~entibus regii pueri magis optarent honestum exitum quam acerbum imperium W. Malm. GR II 118.  b ambe ecclesie sic vicine ‥ ut voces canentium alie ~erent aliis W. Malm. GR II 124; hostium est carnalis sensus, per quem ‥ turbe fantasmatum orantibus ~unt Rob. Bridl. Dial. 101; excludit omnia que possunt oculos sponsi offendere vel suis ~ere gaudiis J. Ford Serm. 1. 2.  c socii ~erent quominus ad ecclesiam diverteret; audire supersedit W. Malm. Wulfst. I 15. 4 (w. inf.) to refuse. ~unt ab earum ‥ communione secernere Ailr. Spir. Amicit. I 34. 665.

Saved

Recent