obstrepitaculum
obstrĕpĭtācŭlum, i, n. [obstrepito],
- a clamor against, an outcry (eccl. Lat.), Tert. adv. Marc. 3, 20.
obstrepitāculum, ī, n. (obstrepo), das Gegengeräusch, Tert. adv. Marc. 1, 20.
obstrĕpĭtācŭlum, ī, n. , criaillerie : Tert. Marc. 1, 20.