omnitenens
omnĭtĕnens, ntis, adj. [omnis-tenens],
- holding all things, all-swaying (eccl. Lat.), Tert. Carm. adv. Marc. 5, 202.
omnitenēns, entis (omnis u. teneo), allbeherrschend, Tert. adv. Marc. 5, 9. Augustin. conf. 7, 15 u. 11, 3.
omnitenens Dominus, mundi formator et auctor
~ens Conditor stelligeri caeli
pius ~ens [v. l. omnipotens ], futurorum praescius
omnĭtĕnēns, tis (omnis, teneo), qui embrasse tout : Aug. Conf. 11, 3.