omnisonus
omnĭsŏnus, a, um, adj. [omnis-sono],
- uttering all kinds of sounds (post-class.): harmonia, Paul. Nol. Carm. 24, 81: mela, Mart. Cap. 9, § 912.
omnisonus, a, um (omnis u. sono), überall ertönend, Mart. Cap. 9. § 912 u. § 921. Paul. Nol. carm. 24, 81.
omnĭsŏnus, a, um (omnis, sono), qui rend tous les sons [ou] qui retentit partout : P. Nol. 24, 81.