omnimedens
omnĭmĕdens, adj. [omnis-medeor],
- all-healing (post-class.): Dominus, Paul. Nol. Carm. 26, 45.
omnimedēns, entis (omnis u. medeor), alles heilend, Paul. Nol. carm. 27, 17.
omnĭmĕdēns, tis (omnis, medeor), qui guérit tout : P. Nol. Carm. 19, 46 (éd. Hartel).
Omnimedens Dominus, apud S. Paulinum in Fragmentis Natalis