omniperitus
omnĭpĕrītus, a, um, adj. [omnis-peritus],
- skilled in all things, all-skilful: Aeetis sucis omniperita suis, Albinov. 2, 110.
omniperītus, a, um (omnis u. peritus), allerfahren, Anthol. Lat. 779, 110 (109, 110).
omnĭpĕrītus, a, um (omnis, peritus), qui sait tout, qui a lʼomniscience : Albin. Mæc. 110.