omnipotenter
omnipotenter, Adv. (omnipotens), allmächtig, Augustin. de civ. dei 14, 27 in.
qui solus regat [sic ] ac gubernat omnia ~er in aevum
cum de malis bona faceret ~er
omnipotens unde ~er adverbium
omnĭpŏtentĕr, par sa toute-puissance, avec la toute-puissance : Aug. Civ. 14, 27.
MadoxFormul. Anglic. pag. 174 :
In nomine Altithroni, qui solus regat ac gubernat omnia Omnipotenter in ævum.