operatus
ŏpĕrātus, a, um, P. a., v. operor fin. B.
1. operātus, a, um, PAdi. im Compar. (operor), wirksam, kräftig, operatior fallaciae vir, Tert. de anim. 57.
2. operātus, ūs, m. (operor), die Arbeit, Tert. adv. Prax. 16 extr.
1 ŏpĕrātus, a, um, part. p. de operor.
2 ŏpĕrātŭs, (14) ūs, m. , travail : Tert. Prax. 16.
ObradoHispanis, Gallis
Ouvré. Helgaudus in Roberto Rege :
Fecit nihilominus sancto Pontifici Martino casulam auro Operatam optimo, inter scapulas majestatem veri Pontificis continentem, Cherubim quoque ac Seraphim colla Dominatori omnium submittentia.
Operata mappa, Gall.
Apparatus. Quod vide.
operātus
- P. of operor.