oppressor

oppressor, ōris, m. [opprimo],

• a crusher, destroyer: oppressores dominationis, Brut. ap. Cic. Ep. ad Brut. 1, 16.

oppressor, ōris, m. (opprimo), der Unterdrücker, a) im guten Sinne, vindices et oppressores dominationis, Brut. in Cic. ep. ad Brut. 1, 16, 6. – b) im üblen Sinne, oppr. libertatis, Aur. Vict. epit. 1, 31: infirmorum oppressores, Augustin. serm. 17, 4: oppr. pauperum, ibid. 78, 3. Isid. sent. 3, 45, 3 u. 4: oppr. pupillorum et viduarum, Augustin. c. litt. Petil. 2, 82: animalium terrigenarum deceptor oppressor exstinctor, Augustin. de civ. dei 16, 4. p. 131, 3 D.²

oppressor [CL] 1 one who oppresses, mistreats, or harasses, oppressor. sicut etiam carnales ejusdem populi ~ores Aegyptii diriora nequitiae spiritalis arma designant Bede Hom. II 7. 138; †964 (12c) cum ‥ Juliano apostata aecclesiarum Dei ~ore et persecutore CS 1135 p. 381; nobilitatis ~or Gir. EH I 1 p. 225; virgo indemnis ‥ a manibus ~oris evasit Id. GE I 34 p. 107; triumphos de ~oribus crebrius reportare M. Par. Maj. III 574; principes ‥ extorquent quod non est necessarium. tunc sunt ~ores et raptores Holcot Wisd. 82; 1382 contra proditores majorum ‥ et ~ores minorum (Lit. IV Ordinum) Ziz. 294. 2 one who puts an end (to) or suppresses. Dominus pluribus virtutibus preditus, errorum ~or, pauperum patronus Ripley 124.

oppressŏr, (16) ōris, m. (opprimo), destructeur : Brut. d. Cic. ad Br. 24, 6 ; Aug. Civ. 16, 4.