peculiarius
pĕcūlĭārĭus, a, um, adj. [peculium],
- of or relating to private property (post-class. for the class. peculiaris): res, Dig. 44, 4, 4: causa, ib. 15, 1, 4 fin. (al. peculiari); Inscr. Murat. 1640, 7: peculium peculiarius, Not. Tir.
pecūliārius, a, um = peculiaris, Pompon. dig. 15, 1, 4. § 5. Marcian. dig. 33, 8, 14. Ulp. dig. 44, 4, 4. § 34. Corp. inscr. Lat. 6, 8868.
pĕcūlĭārĭus, a, um, de pécule : Ulp. Dig. 44, 4, 4 ; Pompon. Sext. Dig. 15, 1, 4.