pecuniarie
pĕcūnĭārĭē, adv., v. pecuniarius fin.
pecūniāriē, Adv. (pecuniarius) = pecuniariter, Ulp. dig. 16, 2, 10. § 2.
digniores ‥ persone pro modo facultatum peccuniarie puniantur
pĕcūnĭārĭē (pecuniarius), en matière dʼargent, pour lʼargent : Dig. 16, 2, 10.