pecuniosus
pecuniosus, moneyed, rich, wealthy
pĕcūnĭōsus, a, um, adj. [pecunia], that has much money, moneyed, rich, wealthy.
- I Lit. (class.): tum erat res in pecore et locorum possessionibus, ex quo pecuniosi et locupletes vocabantur, Cic. Rep. 2, 9, 16: homines copiis rei familiaris locupletes et pecuniosi, id. Rosc. Com. 15, 44: feminae pecuniosiores, Suet. Aug. 25: homo pecuniosissimus, Cic. Verr. 2, 5, 9, § 24; 1, 16, 47. —
- II Transf., that brings money, gainful: artes, Mart. 5, 56, 8.
pecūniōsus, a, um (pecunia), I) reich an Geld, bemittelt, von Pers., Cic. u.a.: feminae pecuniosiores, Suet.: homo pecuniosissimus, Cic. – von Abstr., senectus pec., Tac.: pec. orbitas et senecta, Reichtum im kinderlosen Greisenalter, Tac. – Plur. subst., pecuniosi et locupletes, Cic. – II) aktiv = bereichernd, ars, Mart. 5, 56, 8.
quod tam nobile monasterium episcopus non multum ~us fecerit
vavassores, rusticos, quicumque ~i putabantur
indiscreti confessores et predicatores ~i male interpretantur hanc auctoritatem(
sanata ‥ erat causa languida, sed non absque ~a medicina
pĕcūnĭōsus, (12) a, um (pecunia), riche en bétail : Cic. Rep. 2, 16 || [en gén.] riche : Cic. Com. 44 ; Clu. 18 || lucratif : Mart. 5, 56, 8 || pecuniosior Suet. Aug. 25 ; -issimus Cic. Verr. 2, 5, 24.
- 1. rijk, bemiddeld, welgesteld [feminae; senectus]; ➤ homines copiis rei familiaris locupletes et -i;
- 2. (Mart.) (metaf.) winstgevend [ars].
pecūniōsus adj.with sup.
- pecunia, moneyed, rich, wealthy: mulier: senectus, Ta.: homo pecuniosissimus.