pecuniaris
pĕcūnĭāris, e, adj. [pecunia],
- of or belonging to money, pecuniary (post-class. and rare for pecuniarius): damnatio, i. e. to pay a fine, Dig. 48, 19, 10 fin. dub. (al. pecuniaria).—Hence, adv.: pĕcūnĭārĭter, relating to money, pecuniarily, Dig. 47, 1, 3.
pecūniāris, e (pecunia), zum Gelde gehörig, Geld-, damnatio, Verurteilung zu einer Geldstrafe, Macer dig. 48, 19, 10. § 2.
missum est auxilium ~are regi Francorum
qualem finem sortita est tirannica regis Francorum extorsio ~alis
servicium suum militare exegit et habuit, aut certum precium et condignum peculiale [? i. pecuniale ]
penam ~alem
a clero ‥ subsidium ~are petebatur
rex petiit ‥ subsidium ~are
exactum est instantius ut regi provideretur de ~ali subsidio
pĕcūnĭāris, e (pecunia), pécuniaire : Dig. 48, 19, 10.