pecuniarius

pĕcūnĭārĭus, a, um, adj. [pecunia],

• of or belonging to money, pecuniary (class.): rei pecuniariae socius, in a money matter, Cic. Rosc. Am. 40, 117: res, Tac. A. 6, 5: praemia rei pecuniariae magna, great rewards in money, Caes. B. C. 3, 59; Cic. Ep. ad Brut. 1, 18: lis, Quint. 6, 1, 50: quaestiones, id. 12, 1, 26: poena, Dig. 3, 1, 1 med.: condemnatio, to pay a fine, ib. 42, 1, 6.—
• II Subst.: pĕcūnĭārĭus, χρηματιστής, Gloss. Gr. Lat.—Adv.: pĕcūnĭārĭē, pecuniarily: i. q. pecuniariter. Dig. 16, 2, 10.

pecūniārius, a, um (pecunia), Adi. mit Compar. u. Superl., zum Gelde gehörig, Geld-, lis, Quint.: negotium, Augustin.: poena, ICt.: condemnatio, ICt.: lucrum, Ambros.: res, Geldsache, Geldgeschäft, Cic. Rosc. Am. 117. Tac. ann. 6, 5; häufig = Geld, inopia rei pecuniariae, Geldmangel, Cic.: praemia rei pecuniariae, Belohnungen an Geld, Caes.

pecuniarius [CL] , of or involving money, monetary, pecuniary. non tamen hic urgemur omni ~io debitori dimittere debitum Rob. Bridl. Dial. 87; c1166 in causa ‥ ~ia conventus in jure J. Sal. Ep. 193 (187 p. 236); ~ia ‥ xx solidorum mulcta punitus est Gir. GE II 27 p. 303; 1224 nec aliqua pena peccuniaria ‥ inponatur Conc. Syn. 133; c1236 onus grave pene ~ie Gros. Ep. 72* p. 215; si causa criminalis est ‥; si ~ia ‥ Ric. Angl. Summa 30 p. 46; 1400 puniantur pena carceris et ~ia StatOx 191.

pĕcūnĭārĭus, (12) a, um (pecunia), dʼargent, pécuniaire : pecuniaria res Cic. Amer. 117, affaire dʼargent [mais præmia rei pecuniariæ magna Cæs. C. 3, 59 = dons considérables en argent ; inopia rei pecuniariæ Cic. ad Br. 26, 5, manque dʼargent] ; pecuniaria pœna Ulp. Dig. 3, 1, 1, 6, amende || subst. m. , banquier : Gloss. Gr.-Lat.

pecuniarius , a, um. adj.
錢者。銀者。Res pecuniaria 金銀。

Suggest a Translation
See an image

pecūniārius adj.

• pecunia, of money, pecuniary: indicium: rei pecuniariae socius, in a money matter: praemia rei pecuniariae, in money, Cs.