perennis
perennis, lasting throughout the year, everlasting, never failing, unceasing, perpetual, perennial
Frieze-Dennison Vergil
Could not find perenni in Logeion dictionaries.
perenni Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular, Adjective: feminine ablative singular, Adjective: neuter ablative singular of perennis
- that lasts or continues the year through (post-Aug.): aves perennes, that remain with us all the year round, Plin. 10, 25, 36, § 73.—
- II Transf., everlasting, never failing, unceasing, perpetual, perennial (class.; cf.: jugis, perpetuus): aquae, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107; cf. Liv. 1, 21, 3: fons, Caes. B. G. 8, 43: amnis, Liv. 4, 30: rivi, Plin. Ep. 5, 6, 11: cursus stellarum, Cic. N. D. 2, 21, 56: vinum, i.e. that bears keeping, Col. 3, 2, 10: adamas, Ov. M. 15, 813: monumenta, id. F. 2, 265; of a person: super Astra ferar, id. M. 15, 875.—Comp.: exegi monumentum aere perennius, more lasting, more enduring, Hor. C. 3, 30, 1.—
- B Trop., unfailing, uninterrupted, continual, perpetual, etc.: lucrum, Plaut. Am. p. 16: perennis et contestata majorum virtus, Cic. Fl. 11, 25: continuata motio et perennis, id. Tusc. 1, 10, 22: loquacitas, id. de Or. 3, 48, 185: animus in rem publicam, id. Prov. Cons. 9, 23.—Hence, adv., in two forms, pĕrenne (post-Aug.) and pĕrennĭter (post-class.).
- A pĕrenne.
- 1 Lit., all the year through, Col. 12, 18, 2.—
- 2 Transf., constantly, perpetually (post-class.): abies perenne durabilis, Pall. 12, 15, 1: perenne vivax, Paul. Nol. Carm. 11, 68.—
- B pĕrennĭter, constantly, continually, always, perpetually: arbor frondens perenniter, Aug. Doctr. Christ. 2, 16: perenniter servare amicitias, Sid. Ep. 7, 9; Cod. Th. 7, 20, 2; Sol. 65.
ligatum eum ferunt vulturi jecur ~e prebentem
fons ~is exortus est
pontifex ‥ ex nativo silicis sinu laticem produxit, qui perhennes rivos deducit ad hanc diem
quasi quedam derivatio de perhenni fonte unde manant aque vise salientes in vitam eternam
adde his calidorum fontium ~es liquores ad usus mortalium splendidissime preparatos
cum peregrinatione ~i vij annos peniteat
qui Philologie se asserat pervigilia laborata et lucubrationum ~ium nescire pallorem
quatinus ‥ in perhennem derelinquat hereditatem
illius [sc. ecclesie ] prosperitas nobis perhennis exultio
tam apud suos quam apud externos ~em sibi memoriam promeruit
~is amicicie fedus cum eis innecterent
in ‥ ~em tam regni quam regis honorem
perhennem de cetero sorciantur memoriam
ipsi nunc sit honor et gloria, lausque perhennis
rex ‥ ducem ‥ ~i ergastulo mancipavit
Henricus posuit R. de B. in carcerem ~em
perhennius ere novum ei cudere non distuli monumentum
si liceat laudare virum post fata perenni / aere ‥(
vitam ~em
illic martiribus florescit vita perennis
potest divina pietas ‥ ingressu te vitae ~is dignum reddere
illi ‥ meliora parabat / tradere regna Deus, luci sociata perenni
animam ad ~e gaudium emisit
ut a Christo ‥ ~em gloriam sibi vendicent
ad obtinenda ~ia bona quibus ardenter inhiant
sperantes Dei adjutorio ad vitam se posse pertingere perhennem
quique ejus infanciam vilibus voluit indui pannis, preciosis perhennium vestimentorum induat ornamentis
pro me nunc intercede, / ne me contingant comae / flammae perennis poenae
tunc inimica seges igni tradenda perenni
ni ‥ in futuro ~i cruciatu prematur
sociati angelis gaudent in caelestibus, contemptis transitoriis inhiabant ~ibus
- 1. een heel jaar durend, eenjarig [militia; aves het hele jaar overblijvend];
- 2. (metaf.) voortdurend, bestendig, eeuwigdurend [cursus stellarum; fons nooit opdrogend; lucrum; virtus; loquacitas].
- per+annus, lasting throughout the year, everlasting, never failing, unceasing, perpetual, perennial: aquae: fons, Cs.: amnis, L.: cursus stellarum: adamas, O.: monumenta, O.: monumentum aere perennius, more enduring, H.—Fig., unfailing, uninterrupted, continual, perpetual: maiorum virtus: motio.
-
…, et laboriosis quare habe tibi quidquid hoc libelli qualecumque, quod, o patrona virgo, plus uno maneat perenne saeclo. Passer, deliciae meae puellae, quicum ludere, quem in sinu tenere, cui primum digitum dare…
Catullus, Carmina
-
…vastasque lacunas an pecudes alias divinitus insinuet se, Ennius ut noster cecinit, qui primus amoeno detulit ex Helicone perenni fronde coronam, per gentis Italas hominum quae clara clueret ; etsi praeterea tamen esse Acherusia templa Ennius aeternis exponit…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…meae, partim invidere propter illius actionis amplitudinem et gloriam, mirificum me tibi comitem praebuissem ; quam quam ille perennis inimicus amicorum suorum, qui tuis maximis beneficiis ornatus in te potissimum fractam illam et debilitatam vim suam contulit ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…patriam viderem, subire coegit atque excipere unum pro universis. hic me meus in rem publicam animus pristinus ac perennis cum C. Caesare reducit, reconciliat, restituit in gratiam. quod volent denique homines existiment nemini ego possum…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…possint ac mittere. Qui potuit igitur divinius et utilitates conplecti maritimas Romulus et vitia vitare, quam quod urbem perennis amnis et aequabilis et in mare late influentis posuit in ripa quo posset urbs et accipere a mari, quo…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…tamen, etsi cursum ingeni tui, Brute, premit haec impor tuna clades civitatis, contine te in tuis perennibus studiis et effice id quod iam prope modum vel plane potius effeceras, ut te eripias ex ea quam ego…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…ne continui sint, in orationis laude ponitur. Nam si rudis et impolita putanda est illa sine intervallis loquacitas perennis et profluens, quid est aliud causae cur repudietur, nisi quod hominum auribus vocem natura modulatur ipsa Quod fieri…
Cicero, de Oratore
-
…dico gesta esse memorantur, est loco perexcelso atque edito, quo in summo est aequata agri planities et aquae perennes, tota vero ab omni aditu circumcisa atque directa est ; quam circa lacus lucique sunt plurimi atque laetissimi flores…
Cicero, in Verrem
-
…loquentur tamen. Sermo autem omnis ille et angustiis cingitur iis regionum, quas vides, nec umquam de ullo perennis fuit et obruitur hominum interitu et oblivione posteritatis extinguitur. Quae cum dixisset, Ego vero, inquam, Africane…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…putat ; quintum genus adhibet vacans nomine et sic ipsum animum ἐνδελέχειαν appellat novo nomine quasi quandam continuatam motionem et perennem. Nisi quae me forte fugiunt, haec sunt fere de animo sententiae. Democritum enim, magnum illum quidem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes