perpetualis
perpĕtŭālis, e, adj. [perpetuus],
- that holds everywhere, universal, general (a word formed by Quint. as a transl. of the Gr. καθολικός, joined with universalis), Quint. 2, 13, 14.—Hence, adv.: perpĕtŭālĭter, permanently (opp. temporaliter), Arn. in Psa. 121.
perpetuālis, e (perpetuus), überall geltend, allgemein, durchgängig, als Übersetzung von καθολικός, Quint. 2, 13, 14. – ➳ Vulg. perpetoalis, Corp. inscr. Lat. 6, 19996.
deprecor orans / idem quatinus haud omittat criminis ergo / perpetuali infaustum subdi segnitiei
terram ‥ ~i donatione redegi
possidendum ~e jure tradidimus
~i in Domino sanxione firmavit
restituentur perpetualia premia facto
memoria quorum [justorum ] fuerit aeternalis, non dubium quin non similium fore debeat taciturnalis, quoniam silentio claudentur ~i, carcere clausi stigiali
perpĕtŭālis, e, général, universel : Quint. 2, 13, 14.
Ut de hujusmodi vero miraculo Perpetualis mentio habeatur.
Partem prænominatæ regionis, videlicet Fresiæ..... Willehado Episcopo ejusque successoribus Perpetualiter delegavimus retinendam.Charta ann. 1292. ex Schedis Præsidis
Recipiendos per eum et suos Perpetualiter in civitate Aquensi.Occurrit passim.
Ergone absolutus, ut habuisset facultatem.... scandere ad primatum, quod ne fieret scripto juramentoque Perpetuaverat ?Infra :
Quia æternum firmaverat.