perpetualiter
perpetuāliter, Adv. (perpetualis), fortwährend (Ggstz. temporaliter), Augustin. serm. 51, 9 Mai. Arnob. in psalm. 121 u.a. Spät.
suis ‥ in posterum ~iter patronum crederent
ubi et rex et pontifex cum omnibus successoribus suis ~iter requiescerent
Odo Dorcasinum castrum teneret ‥ Tegulensi castro ‥ ~iter persistente
recludi proponens eum ~iter incarcerare
firmiter et ~iter obligarent se
~iter trado ‥ terram
ut ‥ fratres nostri feliciter et ~iter ‥ fruerentur ‥ illis
ad ipsum [sc. monasterium ] quicquid potuit rerum et possessionum ~iter contulit
ut ipsi habeant et possideant terram de K. ~iter
Suocham ‥ liberam huic ecclesie ~iter concessit
aliquid posse cuicumque persone sive ecclesie dare ~iter
caelestis Hierusalem in qua istae ~iter sanctae gaudebunt animae
major est erubescentia animam tuam ~iter perire quam impios viros praesentialiter deserere
ut ‥ futurae beatitudinis felicitatem ~iter adipisci mereantur
homo ‥ ~iter celestem possessurus est amoenitatem
perpĕtŭālĭter, éternellement : Arn. J. Psalm. 121.