perpetrator
perpĕtrātor, ōris, m. [perpetro],
- a performer, committer, perpetrator (post-class.): peccati, Aug. Civ. Dei, 20, 1: caedis infaustae, Sid. Ep. 8, 6.
perpetrātor, ōris, m. (perpetro), der Vollzieher, Begeher, Eccl.
de nullis, ut arbitror, tam parva spes est habenda salvacionis, quemadmodum de istis quos vulgus terre ~ores [ME: ] appellantpurchesurs
S. Bernardus ‥ multorum ‥ miraculorum ~or
principales ~ores feloniarum
sacrilegii ‥ ~orem
hujusmodi turpitudinis [sc. incestus ] ~ores majoris excommunicationis sententia innodamus
facinorosos tante nequicie ~ores
perpĕtrātŏr, ōris, m. (perpetro), celui qui fait [en mauv. part], qui commet, auteur de : Aug. Civ. 20, 1.