perpetratio
perpĕtrātĭo, ōnis, f. [perpetro],
- a performing, committing, performance, perpetration (post-class.), Tert. Poen. 3: mali, Aug. Trin. 13, 6.
perpetrātio, ōnis, f. (perpetro), die Vollziehung, Begehung, Eccl.
licet non defuerit ‥ signorum ~o quae per eum divina peregit clementia
post confessionis suae ~onem
post multorum ~onem miraculorum
de predicatione ad miraculorum ~onem, de miraculorum ~one ad passionem
in homicidii ~one
in ‥ ~one spoliationis
retrotrahitur tempus ad ~onem felonie
eos impedisse a tanti sceleris ~one
a tempore ~onis felonie predicte
singulis quibusque fidelium vel de peccati ~one maerentibus vel communi saeculi hujus adflictione laborantibus
filiam ‥ revocat a peccati ~one
tempore tentationis ante ~onem culpe numquam Dei misericordia debet cogitari
psalmus excurritur quinquagesimus, commissorum pristinam ~onem revocans ad memoriam
penes duo attenditur ordo prohibitionum, sc. penes magnitudinem peccati prohibiti et penes pronitatem ad ~onem
perpĕtrātĭō, ōnis, f. (perpetro), exécution, accomplissement : Tert. Pæn. 3 ; Aug. Trin. 13, 6.