perpetue
perpetuē, Adv. (perpetuus) = ununterbrochen, in einem fort, stets, perpetuen valuisti? Plaut. Epid. 17 G.: vincere, Cassiod. in psalm. 64, 2.
in sancta religione ~e conversari
Islandiam, ubi mare ~e congelatur
patrocinio ‥ ~e valituro
ne dum corporibus momentanee providetur, animabus ~e noceatur
credimus nos fore mansuros corporaliter in celo et ~e
perpĕtŭē (15) (perpetuus), dʼune manière continue, sans interruption : Pl. Epid. 17 ; Cassiod. Psalm. 64, 2.