About Report a problem

Menu

perplacere

perplacere [CL] , to be thoroughly pleasing or agreeable; b (w. dat.); c (w. inf.). d (p. ppl. perplacitus) thoroughly pleasing, completely agreeable. placet componitur ‥ ~et, i. valde placet Osb. Glouc. Deriv. 443; ~et, inquam, timebam enim ne te teneret ‥ hereticus Cricklade Spec. Fid. III 5; cum ei absque negocio placere posset, eo solo ~et quo inde Wigano nocere potest Map NC IV 15 f. 56v..  b instrue nostros / et tecum discat qui tibi perplaceat Alcuin Carm. 31. 10; ~et mihi ista distinctio Ailr. Spir. Amicit. III 114. 697; ~et mihi Id. An. II 40.  c †709 (12c) insignire ~et quod volumus ‥ partem terrae concedere CS 124.  d quia ‥ fuerat ‥ facilis ‥ ~ite parat cedere persuasioni E. Thrip. SS III 17.

Saved

Recent