perpluo
Could not find perplueret in Logeion dictionaries.
perplueret Verb: imperfect active subjunctive 3rd singular of perpluo
per-plŭo (old form perplouo, Fest. s. v. patera, p. 250 Müll.; v. in the foll.), ĕre, v. n. and a.
- I Neutr.
- A To rain through, rain in: quā possit ex imbribus aqua perpluere, Vitr. 2, 8, 18.—Impers.: circuire oportet, sicubi perpluat, Cato R. R. 155.—
- B To let the rain through, admit the rain: venit imber, perpluunt tigna, Plaut. Most. 1, 2, 30 (113): cum cenaculum perplueret, Quint. 6, 3, 64: pateram perplouere in sacris cum dicitur significat, pertusam esse, Fest. s. v. patera, p. 250 Müll.—Trop.: benefacta benefactis aliis pertegito, ne perpluant, i.e. fall to ruin, lose their value, Plaut. Trin. 2, 2, 38 (313) (320 Ritschl).—
- II Act.
- A To rain any thing through or into; trop.: tempestas, quam mihi amor in pectus perpluit meum, has rained into, Plaut. Most. 1, 3, 7 (163).—*
- B To sprinkle profusely with something: crocus capellas odore perpluit, Ap. Met. 10, 34, 9.
per-pluo, ere, I) intr.: A) durchregnen, hineinregnen, quā (wo) possit ex imbribus aqua perpluere, Vitr. 2, 8, 18. – impers., perpluit, es regnet durch, Cato r. r. 155. – B) den Regen durchlassen, tigna perpluunt, Plaut.: cenaculum eius perpluit, Quint.: scherzh., benefacta benefactis aliis pertegito, ne perpluant, lasse G. auf G. folgen, damit sie von Bestand sind, Plaut. trin. 320 R.: und archaist. in der Religionsspr., pateram perplovere (= perpluere), lasse die Flüssigkeit durch, habe ein Loch, Fest. 250 (b), 29 u. Paul. ex Fest. 251, 12. – u. hereinregnen lassen, quom mihi Amor et Cupido in pectus perpluit meum, sich in mein Herz ergossen, Plaut. most. 164 Sch. – II) tr. beregnen, beträufeln, crocus... capellas odoro perpluit imbre, Apul. met. 10, 34.
perplŭō, (16) ĕre.
I intr., ¶ 1 pleuvoir à travers : a) quā aqua perpluit Vitr. Arch. 2, 8, 18, par où passe la pluie ; b) impers. perpluit Cato Agr. 155, la pluie passe, pénètre ¶ 2 laisser passer la pluie à travers : Pl. Most. 111 ; Quint. 6, 3, 64 || fuir [en parl. dʼun vase] : Fest. 250 ; P. Fest. 251 || [fig.] sʼéchapper, se perdre : Pl. Trin. 323.
II tr., ¶ 1 mouiller, arroser, asperger : Apul. M. 10, 34 ¶ 2 faire pleuvoir à travers ou dans : Pl. Most. 163.
➳ infin. perplovere Fest. 250.
- 1. inregenen; metaf. binnendringen; ➤ amor in pectus perpluit meum;
- 2. regen doorlaten, lekken [cenaculum];
- 3. besprenkelen [capellas].
perpluo , uit, uere. n. et perpluit. imp. 3.
漏。Coenaculum perpluit 廳漏。
Suggest a Translation
See an image
漏。Coenaculum perpluit 廳漏。
Suggest a Translation
See an image